Informacje
Starożytność
W w. V – I p.n.e. obszar Słowacji zamieszkiwali Celtowie, którzy budowali grody, wytapiali żelazo, bili monety i rozwinęli tu pierwszą cywilizację. W V w. przełęcze Karpackie przekroczyli Słowianie. Pierwsze słowiańskie państwo utworzył Frankonki kupiec Samo w 623 r. Istniało ono do śmierci założyciela w 658 r. , po czym rozpadło się. Kolejny jednolity organizm państwowy utworzył książe morawski Wojmir II, który wygnał z Nitry księcia Pribinę i połączył Księstwo Morawskie i Księstwo Nitrzańskie tworząc Państwo Wielkomorawskie. Na Wielkie Morawy w 863 r. z misją Cyryl (Konstanty) i Metody na zaproszenie księcia Rościsława. W pocz. X w. Państwo to zostało zniszczone przez węgierskie najazdy.
Na Węgrzech
W X w. Słowacja znalazła się w granicach Węgier i z pewnymi zmianami pozostała w nich aż do 1918 r. W l. 1003-18 była w granicach Polski za panowania Bolesława Chrobrego. Pierwszym słowackim miastem które uzyskało prawa miejskie była Trnava. Nadał je król węgierski Bela IV. W r. 1241-42 na Węgry wtargnęły hordy tatarskie które spustoszyły kraj. Po tych najazdach rozpoczęto budowę nowych murowanych zamków, zaś na opuszczone tereny król Bela IV zaprosił „gości” . kolonistów z Niemiec. W r. 1412 r. król Węgier Zygmunt luksemburczyk dał w zastaw królowi polskiemu Władysławowi Jagielle w zastaw 16 miast spiskich. Zastaw ten został zajęty przez Austriaków dopiero w 1769 r.
Po klęsce Węgrów pod Mohaczem 29 VIII 1526 r. „Górne Węgry” czyli Słowacja zostały podzielone. Część zachodnia przypadła Habsburgom austriackim, wschodnia zaś – Turkom Osmańskim. W 1536 r. Preszburg, czyli Bratysława, został stolicą Węgier.
W 1843 L’udovit ©tur przeprowadził kodyfikację literackiego języka słowackiego. Kiedy w 1848 wybuchło powstanie węgierskie przeciw Austriakom o niepodległość, Słowacy z kolei wzniecili powstanie przeciw Węgrom i byli wspierani przez … Austriaków. W 1867 r. po przekształceniu Austrii w Austro-Węgry, władze węgierskie wzmogły ucisk narodowościowy wobec Słowaków („madziaryzacja”).
W Czechosłowacji
30 X 1918 r. Słowacja przyłączyła się do Czech tworząc w ten sposób Czechosłowację. Na Słowacji wzmagał się ruch niepodległościowy z księdzem Hlinką na czele. W X 1938 r. po traktacie monachijskim, Słowacja uzyskała autonomię, zaś 14 III 1939 – niepodległość. Pierwszym prezydentem Słowacji został ks. Tiso. Pod koniec VIII 1939 r. do kraju wkroczyli Niemcy a 1 IX 1939 r. u boku wojsk niemieckich również oddziały słowackie uderzyły na Polskę. W „nagrodę’ Słowacja uzyskała Orawę i Spisz.
29 VIII 1944 r. wybuchło antyniemieckie Słowackie Powstanie Narodowe stłumione przez Niemców. Słowację wyzwoliła w III – IV 1945 r. Armia Czerwona i korpus czechosłowacki gen. Ludvika Svobody po przełamaniu niemieckiego oporu na przełęczy dukielskiej w X 1944 r. Słowacja z powrotem znalazła się w granicach Czechosłowacji.
W 1948 r. na skutek komunistycznego przewrotu Czechosłowacja znalazła się pod niepodzielną władza komunistów i zależnością od ZSRR. Odwilż przyniosła w 1968 r. „praska wiosna” i działalność Aleksandra Dubczeka, stłumiona przez wojska Układu Warszawskiego. W 1969 Słowacja otrzymała status republiki równoprawnej z Czechami w ramach CSRS.
Aksamitna rewolucja w 1989 r. odsunęła komunistów od władzy lecz i wzmogła dążenia separatystyczne. W ich wyniku 1.01.1993 Słowacja uzyskała niepodległość.