Informacje
Karol Wielki a Słowianie.
Zachodnie granice Słowian (Połabian) to górna Wezera, Fulda i górny Men, na północy okolice ujścia Łaby.
Na końcu VIII w. zachodni Słowianie graniczą nad Odrą z Pcmorzanami i Połabami, dzielą się na 3 grupy: 1) między Łabą a Bobrem Serbo-Łużyczanie, Miliczanie, Głoniaczanie i Deczanie; 2) po obu stronach dalnej Łaby Obotryci (potomkowie Obodra lub Bodra) z Wągrami, Połabianami i Drewianami. (Jeszcze dziś obszar między Kilonią i Lubeką nazywa się WagriąJ; 3) Lutycy żyli na wschód i płd. wsch. od Obotrytów, Te trzy grupy były w stałej walce z Sasami i Niemcami (Datczanami) i stanowiły zachodnie przedmurze Słowian, które w tej walce uległo i zostało wytępione.
Karol Wielki w r. 780 w walce z Sasami zapewnia sobie współpracę Obo-trytów. W 789 r, książę Obotrytów Wftlczan wymieniany jest w kronikach jako sprzymierzeniec Karola Wielkiego; ginie on w r. 795 w walce z Sasami jako jego sojusznik,
W 798 r. Karol Wielki powierza księciu Obotrytów Drażce ekspedycję na Nordalbingów, a sam walczy z Sasami, W walce z Obotrytami pada .ponad 4.000 Nordalbingów, a mnisi z klasztoru Lorsch, nazywają ich „naszymi Obotrytami'', którym do zwycięstwa pomogła wiara chrześcijańska i pomoc naszego króla. Na zjeździe książąt w Turyngii Karol Wielki Obotrytom okazał „wielką cześć, tak jak oni na to zasłużyli". Dzięki pomocy Obotrytów Karol Wielki opanował rejony na półn, wsch. od dolnej Łaby i doszedł do Bałtyku. W 799 r. Obotryci pomagają przesiedlić Karolowi Wielkiemu Nordalbingów do Frankonii. W r, 802-4 walczy Drażko z Nordalbingami, a za zasługi dostaje tytuł wielko-książęcy (królewski, jak pisze kronikarz), a tereny po Nordalbingach od dolnej Łaby po Bałtyk nadaje Obotrytom, W ten sposób tworzy Karol Wielki północną barierę ze Słowian, która ma powstrzymać napór plemion germańskich na jego państwo. Dla zapewnienia siły i spokoju Obotrytom w walce z Niemcami, Karol Wielki bierze udział w wyprawie Obotrytów na Wilców, Słowian •współdziałających z Niemcami, Powodem tej wyprawy były wypady Wilców na Obotrytów, a więc typowe niemieckie judzenie jednych plemion słowiańskich na drugie, by się wzajemnie dla ich interesów tępiły.
W r. 808 walczy Drażko z Niemcami w obronie nadanej mu przez Karola Wielkiego Nordalbingii. Po stronie Niemców walczą Wilcy, Smolamie i Glinianie, plemiona słowiańskie, żyjące na płd, zach. od Obotrytów, Ta pomoc umożliwia im pobicie księcia Drażko i podporządkowanie sobie Obotrytów przez króla Gotfryda, który każe sobie płacić daninę, niszczy słowiański port Reryk, a kupców wysiedla do Szlezwigu.